Bijzondere gesprekken

Directeuren van centra voor de kunsten, een rouwdeskundige, een wetenschapper, een oud-politica, de voorzitter van het College van Bestuur van ROC Midden Nederland, een architect, een cliniclown, een zangeres, een kinderboekenschrijver.. Maart en april waren maanden vol interviews. Leuke, grappige, ontroerende, inhoudelijke, gezellige, interessante gesprekken met meer dan dertig mensen.

Op het moment van schrijven heb ik net koffie gezet. Tijd voor pauze vond ik. Mijn kantoorgenoot is er niet voor een potje tafeltennis, dus blader ik wat in mijn agenda. Heel even stilstaan bij de mooie dingen die ik heb mogen doen. Niet vanzelfsprekend voor mij, wellicht niet vanzelfsprekend voor iedere freelancer: drukke maanden vol opdrachten die je ook nog heel leuk vindt om uit te voeren.

Ik word er vrolijk van, terugdenken aan alle gesprekken die ik heb gevoerd met bekende en onbekende Nederlanders. Daarom doe ik zo graag wat ik doe. Dat is waarom ik ooit met de School voor Journalistiek begon. Ik wil weten wat iemand doet en waarom, wat iemand denkt, waarom hij de keuzes maakt die hij maakt, vanuit welke overtuigingen iemand leeft, waar hij het moeilijk mee heeft, waar hij blij van wordt, wie hij is. Natuurlijk hangen de vragen volledig af van het onderwerp, het medium en de invalshoek van het verhaal, maar ik vraag door tot ik alles begrijp, er een volledig beeld ontstaat en ik het gevoel heb dat ik iemand écht heb ontmoet. De verhalen die je te horen krijgt als iemand ontspant en vrijuit praat zijn het allermooist en maken een artikel lezenswaardig.

Me steeds weer verdiepen in een ander onderwerp, in een ander mens en in een ander leven vind ik heerlijk. Ik hoor en leer elke dag nieuwe dingen. Dingen waar ik zelf misschien niet over nagedacht zou hebben. Zo skypete ik met Robbert Dijkgraaf over de relatie tussen kunst en wetenschap, besprak ik met Hedy d’Ancona de invloed van cultuurparticipatie op ons welzijn, kreeg ik een goed beeld van hoe mooi, maar ook hoe zwaar het werk van een cliniclown, een trainingsacteur en een rouwdeskundige is, gaven verschillende mensen hun visie op het belang van kunst en cultuur in het onderwijs, leerde ik het bijzondere mens Dick Bruna kennen door interviews met mensen die dichtbij hem staan, praatte ik met kinderboekenschrijver Jacques Vriens over waarom lezen zo belangrijk is voor kinderen en verdiepte ik mij in de wereld van projectontwikkelaars, makelaars, architecten en kopers.

Natuurlijk zijn er onderwerpen die mij persoonlijk meer interesseren dan andere onderwerpen. Maar ik merk dat elk onderwerp vanzelf interessant wordt als je er veel over praat en leest.

Ik heb nog geen idee waarin ik me vanaf volgende maand zal verdiepen. Dat kan een onrustige gedachte zijn, maar vandaag maak ik me geen zorgen. Ik ben blij dat ik, na de gesprekken die ik vorig jaar met wandelcoach Hilde Backus voerde, besloot er helemaal voor te gaan. Voor mijn bedrijfje, voor hetgeen waar ik al sinds mijn eerste artikelen (2004, Goudsche Courant) zo blij van word: interviewen en schrijven. En daarnaast andere vaardigheden ontwikkelen en liefdes ontdekken. Liever falen dan uit angst dingen laten. Het proces leren waarderen en niet alleen de uitkomst. Cliché misschien, maar zonder deze gedachten was het ongetwijfeld heel anders gelopen.